มีบทความน่าสนใจสองชิ้นมาแนะนำครับ

หนึ่ง บทความชื่อ "ถึงเวลาแล้วหรือยังที่จะมีการทบทวนกฎหมายหมิ่นพระบรมเดชานุภาพ?" โดย เดวิด สเตร็คฟัส สามารถอ่านได้ที่ http://www.prachatai.com/05web/th/home/page2.php?mod=mod_ptcms&ContentID=9927&SystemModuleKey=HilightNews&System_Session_Language=Thai ครับ

สอง บทความชื่อ "ความจริงใจของคณะรัฐประหาร ในการใช้ 'เศรษฐกิจพอเพียง' แก้ปัญหาความ 'ยากจน'" โดย ธุลี สามารถอ่านได้ที่ http://www.prachatai.com/05web/th/home/page2.php?mod=mod_ptcms&ContentID=9942&SystemModuleKey=HilightNews&System_Session_Language=Thai ครับ

นี่คือข้อความส่วนหนึ่งที่น่าสนใจของบทความชิ้นนี้ครับ

รัฐบาลโยนปัญหาความยากจนของประชาชนให้เป็นเรื่องท่าทีต่อชีวิต เช่น ไม่รอบคอบ ไม่มีเหตุผล ไม่รู้จักประมาณ ไม่ขยันหมั่นเพียร จึงโหมประชาสัมพันธ์และสนับสนุนงบประมาณให้ประชาชนดำเนินชีวิตอย่างพอเพียง โดยทำให้สังคมลืมไปว่า การที่คนยากจนไม่ได้เป็นเพราะไม่รู้จักเพียงพอ 

ขบวนการต่อสู้ของคนจน นับตั้งแต่ขบถชาวนาในภาคเหนือ ขบวนการผู้มีบุญในอีสานในสมัยศักดินา และสมบูรณาญาสิทธิราชย์ เกิดจากการกดขี่ขูดรีดของชนชั้นนำผ่านระบบภาษี, การเข้าร่วมต่อสู้กับพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย สหพันธ์ชาวนาชาวไร่ เกิดจากการขูดรีดภาษี แรงงาน และผลผลิตส่วนเกินโดยรัฐและนายทุน, จนถึงสมัชชาเกษตรกรรายย่อยภาคอีสาน และสมัชชาคนจนในปัจจุบัน ก็เกิดจากการแย่งชิงปัจจัยการผลิตและทรัพยากรจากประชาชนส่วนใหญ่ไปเอื้อประโยชน์แก่นายทุน ผ่านโครงการพัฒนาต่างๆ ของรัฐ เหล่านี้ เป็นหลักฐานที่ยืนยันได้ว่า คนจนถูกทำให้จนโดยกลไกต่างๆแห่งรัฐและชนชั้นนำ

ในอีกนัยยะหนึ่ง รัฐบาลจงใจกดฐานะการต่อสู้ของขบวนการคนจนให้มีความหมายเป็นเรื่องของความไม่พอเพียงเท่านั้น