2007/Jan/01

นี่คือข้อความบางส่วนจากงานวิจัยหัวข้อ "อ่าน 'คู่มือข้าราชการ' เขียนพื้นที่วัฒนธรรม: วาทกรรมวัฒนธรรมของรัฐไทย กับ พื้นที่ในระหว่างไทย-มาเลเซีย" โดย ดร.เดชา ตั้งสีฟ้า อาจารย์ประจำคณะรัฐศาสตร์ มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ที่นำเสนอเมื่อวันที่ 18 สิงหาคม 2549 ณ ศูนย์มานุษยวิทยาสิรินธร ซึ่งน่าจะช่วยเปิดประตูให้สังคมไทยได้ทดลองมองเห็นความเป็นไปได้ของเหตุการณ์ระเบิดที่เกิดขึ้น ณ กรุงเทพมหานคร ในช่วงเวลาต้อนรับปีใหม่ พ.ศ. 2550 ในอีกแง่มุมหนึ่ง

"...ตราบใดที่รัฐชาติหนึ่ง ๆ ยังมีปฏิบัติการอยู่ในกระบวนทัศน์เดิม ๆ ว่า ตัวละครทางการเมืองในการเมืองโลกที่มีความชอบธรรมเพียงหนึ่งเดียวคือรัฐชาติ และดังนั้นจึงกดทับ ปิดบัง และพยายามลบเลือน เสียง กับ ความทรงจำอื่น ๆ เพียงเพื่อที่จะพบกับการหลอกหลอนของเสียงและความทรงจำเหล่านั้นที่ระเบิดขึ้นเมื่อเวลาสุกงอม..."

"...ผู้วิจัยไม่แปลกใจเลยที่เกิดเหตุการณ์ 9/11 การระเบิดที่ลอนดอน อียิปต์ บาหลี จอร์แดน หลังโศกนาฏกรรมกรือเซะ 28 เมษายน 2547 ผู้วิจัยให้สัมภาษณ์ คุณศุภรา จันทร์ชิดฟ้า แห่ง Bangkok Post ว่า ตนเห็นเมฆดำทะมึนลอยอยู่ ณ ขอบฟ้าและกำลังเคลื่อนตัวเข้ามา ทั้งนี้เป็นเพราะวิธีการที่รัฐไทยจัดการกับเหตุการณ์ที่กรือเซะนั้น และเป็นเพราะการที่สังคมไทยอนุญาตให้ความกระวนกระวายของสังคม หรือ ชาติไทย ให้ความชอบธรรมต่อการใช้ความรุนแรงของรัฐ เช่นเดียวกับที่เคยเกิดขึ้นในกรณี กะเหรี่ยงบุกยึดโรงพยาบาลศูนย์ราชบุรี ตอนต้นปี ค.ศ. 2000 กับ การสังหารนักโทษแหกคุกจากสมุทรสาคร ในปลายปีเดียวกัน ที่ชายแดนจังหวัดกาญจนบุรี หลังเหตุการณ์ที่กรือเซะ ผู้วิจัยเคยพูดไว้ในหลายที่ว่าตนจะไม่แปลกใจถ้าเกิดระเบิดพร้อม ๆ กัน ในประเทศไทยหลาย ๆ จุด เพราะผู้คน ทุน และ วัฒนธรรม ตัดผ่านเส้นแบ่งเขตแดนของรัฐ-ชาติ เกินกว่าที่รัฐชาติจะควบคุมได้อย่างมีประสิทธิภาพ และเมื่อกล่าวถึงทุนที่ตัดผ่านเส้นแบ่งเขตแดนนั้น แน่นอนว่ารวมถึงอาวุธทั้งที่เรียบง่ายและซับซ้อนด้วย"

สำหรับผู้สนใจจะอ่านงานวิจัยชิ้นดังกล่าวในฉบับเต็ม สามารถคลิกเข้าไปอ่านได้ที่ http://www.sameskybooks.org/upload/file/904.pdf

Comment

Comment:

Tweet